Bilmece: Ağaç tepesinde, aba palazı.

Ağır halıyı silkemem, ufak taşını seçemem.

Ak yumağı attım, kara yumağı kaptım:

Akşam baktım çok idi, sabah baktım yok idi.

Akşamdan baktım nar idi, hem iki göbeği var idi; sabahtan baktım tuz taşı, Allah’ın hikmet işi.

Ayağımla basınca kırt kırt eder, güneşi görünce eriyip gider.

Benim bir halbur civcivim var, akşam atar sabah toplarım.

Benim bir ninem var, gece gündüz yufka açar?

Benim bir yorganım var, her yeri örter, dereyi örtmez:

Beyazdan akar çevreyi yıkar?

Bi yorganım var, her yeri gapla, yalunuz çay, gaplamaz.